Het kentekenbewijs van een voertuig bevat tientallen technische informatie, van het type brandstof tot het fiscale vermogen. De kleur staat er ook op, maar in een vorm die vaak verwarrend is. Deze onderscheiding heeft directe gevolgen zodra het gaat om het bestellen van een bijwerking of het opnieuw schilderen van een carrosserie-element.
Kleur op het kentekenbewijs: wat het echt aangeeft
De administratie hanteert een beperkte palet van genormaliseerde benamingen: wit, zwart, grijs, rood, blauw, groen, beige, bruin. Deze benamingen dekken elk meerdere tientallen verschillende tinten van de fabrikant.
Een voertuig dat als “grijs” is geregistreerd, kan zijn geschilderd in een parelgrijs, een matte antracietgrijs of een metallic blauwgrijs. De vermelding van de kleur op het kentekenbewijs maakt het niet mogelijk om een verf te bestellen. Het identificeert het voertuig voor de ordehandhaving en administratieve procedures, niet voor een carrosseriebouwer.
Twee andere vakken op het kentekenbewijs zijn van concreet belang om de verfcodes te vinden. Het vak E bevat het VIN-nummer (Vehicle Identification Number), en het vak A de registratie. Deze gegevens, doorgegeven aan de fabrikant of een gespecialiseerde online dienst, maken het soms mogelijk om de exacte referentie van de originele verf te achterhalen. Het is mogelijk om de tips op Car System te raadplegen om de interpretatie van deze verschillende rubrieken te begrijpen.
Fabrikant verfcode en RAL-referentie: twee systemen die niet verward moeten worden
Een veelvoorkomende fout is om de kleur van een voertuig te zoeken in de RAL-kleurkaart, een genormaliseerde standaard die in de industrie en de bouw wordt gebruikt. RAL 9010, bijvoorbeeld, komt overeen met een generiek “zuiver wit”.
Autofabrikanten gebruiken hun eigen codificatiesystemen. Renault kent codes toe zoals D69, Peugeot gebruikt referenties zoals EWP of EZR, en Ford heeft zijn eigen alfanumerieke series. Een RAL-code vervangt nooit een fabrikantreferentie voor een autoherstel. De chemische samenstelling van de verf, de afwerking (mat, parelmoer, metallic) en de pigmenten zijn afgestemd op de referentie die specifiek is voor het model en het productiejaar.
Een autoverf bestellen op basis van een geschatte RAL-code leidt in de meeste gevallen tot een zichtbare kleurafwijking, vooral bij natuurlijk licht. De commerciële naam van de kleur vormt hetzelfde probleem: twee tinten met dezelfde benaming, zoals “Grijs Nardo”, kunnen overeenkomen met verschillende formules afhankelijk van het jaar of de fabrikant.
Fabrikantplaatje: waar de verfcodes op het voertuig te vinden
De exacte verfcodes staan op een plaat of sticker die door de fabrikant op de carrosserie of de structuur van het voertuig is aangebracht. De locatie varieert van merk tot merk, wat het zoeken voor een eigenaar die niet goed bekend is met zijn model bemoeilijkt.
De meest voorkomende locaties:
- De deurstijl aan de bestuurderszijde (Renault, Peugeot, Citroën op veel modellen)
- Het motorcompartiment, vaak op de voorste dwarsbalk of de motorkapsteun (Ford, bepaalde Volkswagen-series)
- De binnenkant van de kofferbak of de brandstoftankklep (Smart, bepaalde Aziatische modellen)
- De deurstijl aan de passagierszijde, minder vaak maar gebruikt door enkele fabrikanten
Er is geen unieke locatie die voor alle merken geldt. Een gids die aanbeveelt alleen de bestuurdersdeur te controleren, mist de meeste gevallen. De plaat vermeldt doorgaans verschillende informatie: de verfcodes (soms voorafgegaan door de vermelding “color” of “paint”), het VIN-nummer en andere technische referenties.
Wanneer de plaat onleesbaar of afwezig is
Bij oudere voertuigen of voertuigen die carrosserieherstellingen hebben ondergaan, kan de plaat vervaagd, bedekt met verf of gewoonweg ontbrekend zijn. In dat geval is het VIN-nummer de beste startpunt. Doorgegeven aan de fabrikant of een autoverfdistributeur, maakt het het mogelijk om de fabriekskleur die aan het voertuig is gekoppeld te achterhalen.
Sommige online diensten bieden aan om de verfcodes te vinden op basis van het VIN of de registratie. De ervaringen op het terrein verschillen over de betrouwbaarheid van deze tools afhankelijk van de merken en de productie jaren. Een dealer van het merk blijft de meest betrouwbare bron wanneer alle andere opties falen.
Carrosserieherstel: waarom de exacte code het resultaat verandert
Een herstel uitgevoerd met een verf die iets anders is dan de originele, is zichtbaar, zelfs op een klein oppervlak. Daglicht onthult de kleurafwijkingen die de kunstmatige verlichting van een garage gemakkelijk verbergt.
De veroudering van de originele verf maakt de overeenkomst nog moeilijker. Een voertuig dat meerdere jaren aan UV-straling is blootgesteld, vertoont een tint die is veranderd ten opzichte van de verf die uit de fabriek kwam. De fabrikantcode geeft de originele tint, niet de huidige tint van het voertuig. Professionele carrosseriebouwers gebruiken spectrofotometers om de werkelijke kleur van de carrosserie te meten en de formule dienovereenkomstig aan te passen.
Voor een oppervlakkige kras is een bijwerkpen besteld met de juiste fabrikantcode meestal voldoende. Voor een geheel onderdeel (spatbord, motorkap, bumper) beperkt het inschakelen van een professional met een kleurmeetapparaat het risico op een zichtbare afwijking tussen het nieuwe onderdeel en de rest van de carrosserie.
Het kentekenbewijs leidt de zoektocht, maar levert niet het definitieve antwoord. Het kentekenbewijs biedt het VIN en de registratie, twee toegangssleutels tot de fabrikantcode. De fysieke controle op de plaat van het voertuig blijft de meest directe methode, mits men weet waar te kijken afhankelijk van het merk.
